Iconisch, groots en toch intiem

Groter dan Banff, Yoho én Kootenay samen, maar met een rust die je nergens anders vindt. Jasper National Park strekt zich uit over meer dan 11.000 km²: ruige bergtoppen, gletsjers, stille bossen en glinsterende meren. Ondanks zijn immense schoonheid voelt Jasper minder druk dan Banff. Het gelijknamige dorp is bescheiden, gemoedelijk en de perfecte uitvalsbasis om dit stukje ongerepte wildernis te verkennen.

Jasper town – van bonthandelaars tot bergdorp

Jasper ontstond in het begin van de 19e eeuw als kampement van bonthandelaars die een route zochten over die ruige Athabasca pas. Het dorp groeide pas aanzienlijk toen begin 20e eeuw de spoorlijn tot Jasper werd aangelegd. De meerderheid van de hedendaagse bevolking van Jasper werkt nog steeds voor de spoorwegen. Goederentreinen rollen af en aan in dorp, wat gebruik maken van de parking net voor de spoorwegoverweg erg handig maakt. Te voet kan je immers door de tunnel onder het spoor wanneer de slagbomen naar beneden zijn.

In Jasper dorp vind je alle nodige faciliteiten, een bezoekerscentrum, supermarkten, een aantal restaurantjes en winkeltjes. Een leuk adresje is de Jasper Brewing Company, waar je terecht kan voor een huisgebrouwen biertje en een lekkere hap met uitzicht op de bergen.

Iets verderop vind je de start van de Jasper Skytram, de langste en hoogste kabelbaan van Canada. Deze brengt je tot 2.285 meter, met schitterende uitzichten over de vallei als resultaat. Een 3 kilometer lange wandeling brengt je nog verder tot top van Whistlers Mountain.

Vlakbij het dorp vind je eveneens enkele leuke meertjes, Lake Edith en Lake Annette zijn de warmste meren van de streek, erg fijn om op een zomerdag te picknicken, of te zwemmen. Ook Pyramid en Patricia Lake liggen vlakbij, waar je kan rond wandelen, of een tochtje kan maken de kano. Zwem je liever in een warm bad, dan zijn de Miette Hot Springs, natuurlijke warmwaterbronnen, iets verder van Jasper een goede bestemming.

Maligne valley: een dag vol hoogtepunten

De 48 kilometer lange Maligne Valley Road heeft altijd wat in petto. Na enkele kilometers bereik je al de Maligne Canyon, een 50 meter diepe kloof. Een handig wandelpad kronkelt zich langs de steile wanden voor uitzichten over het kolkende water.

Een eindje verderop ligt Medicine Lake te blinken. Foto-opportuniteit bij uitstek én een plaats waar regelmatig wildlife gespot wordt. Medicine Lake voedt geen stroompjes of rivieren, waardoor het meer geheel afhankelijk is van smeltwater, met bijzonder wisselende waterstanden tot gevolg. In de lente vult het meer zich met smeltwater van de omliggende bergen. Doorheen de zomer en herfst verdampt dit water, of vult het onderliggende grottensystemen. Tegen de winter kan het meer zo goed als volledig weg zijn, tot de lente komt.

Aan het einde de weg bereik je het hoogtepunt van je daguitstap, Maligne Lake. Met 22 kilometer lengte is dit het langste meer van de Rocky Mountains, prachtig omringd door besneeuwde bergtoppen. Dit is één van de meest iconische plekken in Jasper. Een boottocht naar Spirit Island, een pittoresk eilandje in het midden van het meer, biedt een van de meest gefotografeerde uitzichten ter wereld. Dit serene meer nodigt uit tot kanoën, kajakken en rustige wandelingen langs de oevers.

Wandelparadijs

Jasper is een droom voor wandelaars. Rond Jasper dorp ligt een uitgebreid netwerk aan wandelpaden, variërend van eenvoudige wandelingen tot uitdagende bergtochten.

Enkele populaire routes zijn de Valley of the Five Lakes (vijf smargardgroene meren, verbonden door bossen en paadjes), Parker Ridge (kort maar spectaculair, met uitzicht op het Saskatchewangletsjer)en de Edith Cavell Meadows (met uitzichten op gletsjers en bloemenvelden).

Onderweg heb je grote kans om wildlife te spotten: elanden, dikhoornschapen, herten en soms zelfs beren.

Icefields Parkway

Vanuit Jasper slingert de beroemde Icefields Parkway richting Banff. Deze 285 km lange route geldt als een van de mooiste ter wereld. Het Jasper National Park strekt zich naar het zuiden uit langs de Icefields Parkway, waar het aan de Sunwapta pas grenst aan Banff National Park. De 110 kilometer lange rit tot de Sunwapta pas biedt het nodige entertainment. Eerste stops zijn de Athabasca en Sunwapta watervallen, ideaal om je fotocamera op te warmen.

Vervolgens is het Columbia Icefield aan de beurt, het grootste ijsveld van de Rocky Mountains dat 17 gletsjergebieden langs de Icefields Parkway voedt. Aan het Icefields Centre kan je best een pauze inlassen. Dit is het ideale uitzichtpunt over de Athabasca gletsjertong, boeiend infocentrum over de gletsjers en grottenstelsels, en startpunt van verschillende excursies. Hier vertrekt de bus naar de Glacier Skywalk, een hallucinante glazen brug over de vallei met onweerlegbaar uitzicht. Wil je de gletsjer op, dan neem je de bus naar de voet van de Athabasca Gletsjer, en stap je over in de monstertruck die je tot het midden van de gletsjer brengt. Ideaal voor wie vlot en zonder moeite toch voet op een gletsjer wil zetten. De actievelingen kunnen een begeleide gletsjerwandeling maken.

Voor info over het verdere traject richting Banff, kan je terecht op de reiswijzerfiche Banff National Park.

Waarom Jasper met ons beleven?

Jasper biedt de perfecte mix van avontuur en rust. Van kanoën op spiegelgladde meren tot gletsjers beklimmen, van ontspannen in hot springs tot een biertje in het dorp, dit park voelt grootser dan groots, en toch intiem.

Wij zorgen dat je hier de mooiste routes rijdt, de juiste wandelingen kiest en geen iconische plekken mist. En misschien nog belangrijker: dat je ook de ruimte hebt om gewoon te genieten van de stilte van de wildernis.

“Mijn ultieme tip? Zoek zaken op die authentiek zijn. En vergeet vooral niet te genieten!”

Koen De Leeuw, momenteel te zien als gids in “De expeditie: Patagonië”, begeleidt al meer dan tien jaar reizigers door de meest uitdagende omgevingen ter wereld. Patagonië veroverde een bijzondere plek in zijn hart. Wij spraken hem over één van ’s werelds mooiste, meest ongerepte gebieden.

Hoe vaak ben je al in Patagonië geweest?
Mijn eerste ontmoeting was in 2013 en sindsdien heeft het landschap me niet meer losgelaten. In totaal heb ik er nu zo’n veertien tot zestien weken doorgebracht. Soms als gids van een expeditie, soms op verkenning om nieuwe, ongerepte paden uit te stippelen voor een volgende reis.

Wat is voor jou persoonlijk het mooiste stukje Patagonië?
Parque Nacional Laguna San Rafael, waar ook “De Expeditie: Patagonië” werd opgenomen, vind ik een heel mooie regio, maar je kunt in Patagonië niet verkeerd gaan. Een element dat ik niet links zou laten liggen zijn de gletsjers, dat is toch wel kenmerkend voor die omgeving.

Wat maakt van Patagonië zo’n unieke bestemming?
Het is een koud regenwoud, en dat zorgt voor een heel specifieke dynamiek. In een warm, tropisch regenwoud gaat alles razendsnel: de natuur regenereert constant en alles wordt, simpel gezegd, ‘kapot gegeten’ door de snelle stofwisseling van het ecosysteem. Men zegt daar wel eens dat een achtergelaten propje papier na twee weken verdwenen is. In Patagonië is dat precies omgekeerd. Alles gaat traag. Als je daar iets achterlaat, blijft dat jarenlang liggen. Die traagheid zie je terug in de natuur; het is een stabiel maar uiterst kwetsbaar systeem met talloze microklimaten. Tijdens het hiken sta je soms versteld: na een halfuur wandelen lijkt het alsof je in een totaal andere wereld bent beland.

“Na een halfuur wandelen heb je in Patagonië een volledig ander uitzicht.”

Bovendien is het landschap ontzettend dankbaar. De bergen voelen majestueus aan, maar ze zijn niet extreem hoog. Terwijl je in de Alpen naar de drie- of vierduizend meter moet voor een wijds uitzicht, sta je hier op tweeduizend meter al op een top met een onbetaalbaar panorama. De beloning komt sneller, maar de impact is er niet minder om.

Welke ervaring zal je niet snel vergeten?
Dieren zoals de huemul komen echt nog dichtbij. Je ziet dat ook op tv. Dat is iets dat je op niet veel plaatsen tegenkomt. Dat de dieren nog niet weten wat een mens is, en dat ze dus echt heel dichtbij komen. Het geeft het gevoel dat je 500 jaar terug in de tijd gaat en in een andere wereld terecht bent gekomen.

Kwam je al gevaarlijk wildlife tegen?
Nog niet. We hopen er altijd op om een poema te zien, maar jammer genoeg is dat nog niet gebeurd. Veel gevaarlijke dieren heb je niet in Patagonië. Heel Zuid-Amerika is eigenlijk vrij safe op dat vlak.

Welke specifieke uitdagingen brengt Patagonië met zich mee?
De grootste uitdaging? Dat is zonder twijfel het weer. In Patagonië kun je letterlijk vier seizoenen op één dag beleven. Maar eigenlijk hebben wij Belgen een streepje voor: onze winters zijn door de hoge vochtigheid verrassend hard. Zodra de temperatuur in de wildernis onder de -5°C duikt, wordt de lucht droger en voelt de kou veel aangenamer aan dan de klamme Belgische regen. Hoewel de zomers in Patagonië vaak prachtig en droog zijn, moet je op alles voorbereid zijn. Het kan in een vingerknip omslaan van een stralende zon naar sneeuw. Mocht je eens een dag vastzitten door het weer: geen zorgen, de neerslag is vaak kortstondig. Zolang die warme trui en goede regenjas maar in je rugzak zitten!

Wat raad je aan voor reizigers die op zoek zijn naar een minder intense ervaring dan wat we zagen in “De Expeditie”?
Je kunt de pracht van Patagonië prima beleven zonder de extremen van ‘De Expeditie’. Mijn advies? Kies voor een roadtrip. Met een 4×4 en een daktent (of gewoon van hotel naar hotel) zie je ontzettend veel van het land, maar behoud je wel je comfort. Het draait allemaal om de balans tussen avontuur en rust. Zoek naar authentieke ervaringen door contact te maken met de locals. Hoteleigenaars vertellen je vaak met veel liefde over hun cultuur. Dat soort ontmoetingen, gecombineerd met de indrukwekkende natuur, zorgen voor een onvergetelijke reis die niet alleen maar uit fysieke inspanning bestaat.

“Avontuur is echt toegankelijk!”

Wat zijn de meest voorkomende misvattingen die reizigers hebben over Patagonië?
De grootste misvatting? Dat avontuur alleen voorbehouden is aan de enkeling. Avontuur is in Patagonië ontzettend toegankelijk, maar daar schuilt direct het gevaar. Het risico zit hem vaak in de banale dingen: de verkeerde kledingkeuze of de drang om nét even te ver door te duwen wanneer je lichaam eigenlijk zegt dat het moet stoppen. Juist omdat de natuur zo bereikbaar lijkt, moet je de risico’s niet onderschatten. Mijn advies is simpel: geniet van die toegankelijkheid, maar laat je ondersteunen door specialisten. Met de juiste gidsen aan je zijde wordt het avontuur niet alleen onvergetelijk, maar ook veilig.

Wat hoop je dat mensen meenemen na een trekking?
Dankbaarheid, bewustwording en vriendschap. Dat zijn de drie dingen die ik iedereen gun. Na zo’n avontuur kijk je met andere ogen naar de wereld. Je wordt je bewuster van de natuur, maar ook van je eigen gewoontes. We hebben die constante stroom aan digitale prikkels niet nodig; we hebben beweging en buitenlucht nodig. Als die knop eenmaal omgaat, blijft hij om. Maar het allermooiste blijft de vriendschap. Je beleeft samen een intens traject met fysieke en emotionele ups en downs. Het maakt niet uit hoeveel ervaring je hebt, je doet het samen. Die verbinding, vaak bezegeld met een goede lachbui, is goud waard.

Hoe hebben jouw reizen jou als persoon veranderd?
Ik kom tot rust vanaf het moment dat ik mijn rugzak aantrek. Het leven is heel simpel op dat moment, het is teruggaan naar de natuur waarvan we vandaan komen. Voor mij blijft dat elke keer een reset.
Het geeft ook inzichten in wie ik ben, waar ik naartoe wil in het leven en wat ik op dit moment doe dat mij helpt of tegenwerkt in het dagelijks leven. Zoals de vele social media filmpjes. Ik heb tijdens een expeditie mijn Instagram niet nodig om vijf minuten op de wc te kunnen zitten. Ik kan daar ook gewoon zitten en eigenlijk maakt dat mij gelukkiger dan wanneer ik wel op die gsm zit te scrollen.

“Een trektocht is elke keer weer een reset.”

Wat is jouw ultieme tip voor reizigers die Patagonië op hun planning hebben staan?
Mijn deelnemers moeten er vaak om lachen: zelfs als het pijpenstelen regent of we tot onze knieën in de modder staan, roep ik naar de groep: ‘Niet vergeten genieten, hè!’ En dat is ook mijn ultieme tip voor iedereen die naar Patagonië vertrekt. Je hebt je voorbereiding gedaan, je hebt je reisorganisatie en je route gekozen. De tijd van vergelijken en kritisch zijn is nu voorbij. Zodra je daar bent, telt alleen nog het moment. Tijd is het enige dat je nooit meer terugkrijgt, dus verspil het niet aan zorgen, maar dompel je volledig onder in de ervaring.